Το δίκαιο αποτελεί το κυριότερο εργαλείο για την οργάνωση και τον έλεγχο της κοινωνικής ζωής. Για τον όρο αυτό έχουν χρησιμοποιηθεί πλείστοι ορισμοί από αρχαιοτάτων χρόνων ως σήμερα. Εμείς θα αρκεσθούμε στον ορισμό που διατύπωσε ο Καντ : << Το δίκαιο αποτελεί το σύνολο των κανόνων δικαίων, υπό τους οποίους η ελευθερία καθενός δύναται να συνυπάρξει με την ελευθερία των άλλων, κάτω από νόμους με καθολική ισχύ για όλους.
Από την άλλη πλευρά, το δίκαιο που τίθεται από την Πολιτεία ονομάζεται θετό καθώς θεσπίζεται από και απευθύνεται σε ανθρώπους. Το θετό δίκαιο συντελεί στην εδραίωση της νομιμότητας της κρατικής εξουσίας αλλά και του κοινωνικού προτσές. Η νομιμότητα πηγάζει από το γεγονός πως η κρατική εξουσία δύναται να επιβληθεί στους πολίτες δια των νόμων. Μολαταύτα , κατά την δική μας άποψη δεν αρκεί απλά η κρατική εξουσία να επιτυγχάνει την επιβολή των κανόνων στους πολίτες, αλλά και οι τελευταίοι να την νομιμοποιούν. Οφείλουν δηλαδή οι άνθρωποι να υποτάσσονται στο Κράτος άκριτα και χωρίς κανέναν λόγο; Σε περίπτωση που ίσχυε κάτι τέτοιο η ζωή των ανθρώπων θα καταντούσε αβάσταχτη δουλεία!! Συνεπώς προσήκει να γίνει μία ανεύρεση των ''αιτιών'', για τις οποίες οι άνθρωποι θα οφείλουν να αποδέχονται τους νόμους του κράτους . Τις αιτίες αυτές , μπορεί να ανεύρει στις θεμελιώδεις αρχές της δικαιοσύνης που είναι : α) η ελευθερία , β) η ισότητα , γ) η αλληλεγγύη ( οι οποίες είναι αλληλεξαρτώμενες).
Αναλυτικότερα, τούτο σημαίνει πως οι πολίτες προσήκει να αποδέχονται τους νόμους μονάχα εάν η κρατική εξουσία τους εκλαμβάνει όλους ως ισότιμα ελεύθερους . Στο σημείο τούτο , ο καθείς έχει την υποχρέωση να διατυπώσει την ερώτηση κατά πόσο οι αρχές αυτές ισχύουν στην σύγχρονη κοινωνία. Εάν κάποιος αμφιβάλλει για την εφαρμογή των κανόνων αυτών στην εν λόγω κοινωνία , κρίνεται επιτακτικό να σκεφθεί για ποιον λόγο δεν έχουν εφαρμογή αυτές οι ιδέες . Εμείς θα ακολουθήσουμε των εξής συλλογισμό. Βασική αιτία της της κοινωνικής ανισότητας και κατ επέκτασιν και της ίδιας της ελευθερίας , είναι η άνιση κατανομή του πλούτου . Επακόλουθο, αποτελεί ο χωρισμός της κοινωνίας σε διαφορετικά κοινωνικά στρώματα. Τα τελευταία διακρίνονται όχι εθνολογικά-φυλετικά αλλά για τον τρόπο διαβίωσης. Ας γίνουμε στο σημείο αυτό λίγο πιο συγκεκριμένοι : Βασικά δικαιώματα των ανθρώπων αποτελούν η ελεύθερη πρόσβαση στην υγεία, στην εκπαίδευση και στην ενημέρωση . Τα εν λόγω δικαιώματα παρέχονται αδιακρίτως στους πολίτες ; Η απάντηση είναι αδιαμφισβήτητα αρνητική.
Τα προαναφερθέντα δικαιώματα τα απολαμβάνουν άλλοι λιγότεροι και άλλοι περισσότερο. Θα διερωτηθεί κανείς : << Το Κράτος δεν υπάρχει για τους πολίτες;>>. Η απάντηση που θα του δίναμε είναι ότι το Κράτος υπάρχει για τους πολίτες μα όχι για όλους(!). Εφόσον διαπιστώσαμε ότι η κρατική εξουσία δεν εξασφαλίζει την ισότιμη ελευθερία καθενός , ποιες πρέπει να είναι οι ενέργειες μας πάνω σε αυτήν κατάσταση ; Την απάντηση την παίρνουμε από την ηθική, η οποία επιτάσσει την ανυπακοή σε οποιοδήποτε καθεστώς που δεν αντιμετωπίζει τους πολίτες ως ίσους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου